Konsorcjum jako podmiot ubiegający się o zamówienia publiczne

  O udzielenie zamówienia publicznego może ubiegać się osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej (art. 2 pkt 11 ustawy). Wykonawcy mogą ubiegać się o udzielenie zamówienia samodzielnie lub wspólnie. Możliwość ubiegania się o udzielnie zamówienia przez podmioty działające wspólnie na równi z wykonawcami występującymi samodzielnie wynika wprost z ustawy Prawo zamówień publicznych (art. 23 ust. 1 ustawy).

„Konsorcjum”, którym zwykło się określać współpracę podmiotów wspólnie ubiegających się o zamówienie można zdefiniować jako porozumienie co najmniej dwóch samodzielnych podmiotów, którego celem jest ich wzajemne zobowiązanie się do wspólnej realizacji określonego zadania.

Podstawa prawna utworzenia konsorcjum

Wprawdzie polskie prawo nie wyodrębnia w Kodeksie cywilnym odrębnego typu umowy konsorcjum nie mniej jednak dopuszczalność zawierania tego typu kontraktów jest niezaprzeczalna w świetle obowiązującej w prawie polskim zasady swobody umów. Zgodnie z jej treścią strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego (art. 3531 Kodeksu cywilnego).

Umowa konsorcjum wskazuje na częściowe podobieństwo do umowy spółki cywilnej1 uregulowanej w art. 860 i nast. Kodeksu cywilnego. Zobowiązanie uczestników konsorcjum do współdziałania dla osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego poprzez podejmowanie oznaczonych w umowie działań stanowi istotę konsorcjum.

W przypadku spółki cywilnej natomiast wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. W konsorcjum osiągnięcie wspólnego celu gospodarczego przez jego członków co do zasady nie oznacza konieczności wniesienia wkładów. W przeciwieństwie więc do typowej spółki cywilnej nie powstaje wspólny majątek konsorcjantów.

Dlaczego warto stworzyć konsorcjum

Do zalet konsorcjum zaliczyć należy przede wszystkim szybkość i łatwość jego tworzenia. Regulacje prawne pozostawiają w tym zakresie dużą swobodę, co pozwala wszystkim podmiotom zainteresowanym wspólną realizacją zamówienia na dowolne ukształtowanie ich wewnętrznych relacji.

• Konsorcjum powstaje na podstawie umowy zawartej pomiędzy partnerami. Przepisy prawa nie wymagają przy tym dochowania jakichkolwiek wymogów rejestracyjnych, bowiem konsorcjum nie podlega ani wpisowi do rejestru sądowego, ani do ewidencji działalności gospodarczej. Jedynym dokumentem potwierdzającym istnienie konsorcjum jest umowa konsorcjum podpisana przez jego uczestników.

• Konsorcjum nie musi posiadać oznaczonej struktury organizacyjnej, jak już wcześniej wspomniano nie musi być wyposażone w majątek własny, wyodrębniony z majątków członków konsorcjum2.

• Konsorcjum nie stanowi trwałego związku gospodarczego. Członkowie konsorcjum łączą swoje siły wyłącznie na potrzeby zrealizowania jednorazowego przedsięwzięcia gospodarczego (konkretnego zamówienia publicznego), a nie dla stałego prowadzenia działalności gospodarczej. Konsorcjum nie posiada ani osobowości prawnej, ani nie jest nawet samodzielnym podmiotem praw i obowiązków odrębnym od osób konsorcjantów

• Formy współpracy podmiotów zainteresowanych wspólną realizacją zamówień publicznych, Małgorzata Śledziewska